Time flies when you’re having fun……………………………

Gisteren was het 7 jaar geleden dat Patrick en ik elkaar het ja – woord gaven.
Sinds vorige week waren de jongste kinderen hier al mee bezig; Wat is trouwen dan? Wat had je ook al weer aan? Oh mam, ik deed dit en dat….. En Joshua, ja die was er 7 jaar geleden nog niet, die begreep er niets van.

Bij het wakker worden werden we al verrast door het zonnetje. Het was net als in 2006, ook heerlijk weer. De allergrootste verrassing vond ik nog wel dat manlief een kado’tje had gekocht. Normaal gesproken merk ik dit al voor die tijd maar dit keer heb ik niets in de gaten gehad. Het was een echte verassing.
Ik kreeg een mooi ketting met een kruisje als hangertje en een kaartje erbij.

Toch stiekem nog even kijken of ik nog in mijn trouwjurk pas, Danisha wilde dat wel even zien en heeft meteen even een foto gemaakt

Met Joshua hebben we ons trouwalbum bekeken en hij was heel erg onder de indruk. Heeft mij soms wel 2 keer aangekeken om te checken of ik het wel was…. Want op die foto had ik stijl haar en nu niet, dus dat is raar…..
Al met al in 2006 een mooie dag gehad, en gister een dag als alle anderen, maar wel met het zonnetje erbij.
En tuurlijk is het in de afgelopen jaren niet altijd rozengeur en maneschijn geweest, maar we groeien steeds meer naar elkaar toe, genieten van de kinderen en van elkaar. Bovenal, na alle hobbels die we gehad hebben weten we zeker dat we van de komende 7 jaar ook een mooie tijd gaan maken.

Dank je wel voor het delen op:

Reacties zijn welkom.