Nog een afscheid…..

Ditmaal van een stel mooie tieners.

Het is nu denk ik 2 jaar geleden dat we op vrijdag avond gestart zijn met een groepje tieners. Tieners die we in de kerk mochten “begeleiden” in hun zoektocht naar God. In deze periode zijn er tieners afgehaakt, tieners bij gekomen, maar er was altijd een vast clubje van 7 wat om de week op vrijdag avond aanwezig was.
2 kwamen door weer in wind vanuit Dronten naar Lelystad toe fietsen, herfst, winter, zomer het maakt hun niets uit.
Voor mij was dit al een bijzonder gegeven, wie komt er nou op de fiets vanuit Dronten naar Lelystad en waarom???…..  “Nou gewoon omdat we het gezellig vinden hier”… kregen we als antwoord.

Om een beetje “lijn” te houden hebben we vorig jaar besloten om Youth alpha te gaan doen.
Normaal gesproken 10 weken maar bij ons wat langer.

Gezellige avonden.
Samen komen,

Daarbij ontbreekt het nooit aan eten………

 En af en toe moet je ook nog eens creatief zijn……

Voor de zomer vakantie was iedereen super enthousiast, na de zomervakantie zouden we gewoon weer verder gaan, maar eerst vakantie vieren.

Tot 2 weken geleden, toen kwam er al een van de tieners naar ons toe, zij kon helaas door prive omstandigheden niet meer komen. Afgelopen week meldde de 2e tiener zich, door haar komende examens, werk en vermoeidheid zag ze het niet meer zitten. Beidde meiden hadden er goed over nagedacht en vonden het eigenlijk maar niets maar wisten dat dit de beste beslissing zou zijn….

Toen kreeg ik ook het gevoel…. Moeten we stoppen?!?!?! Ik wil geen afscheid nemen van een stel geweldige tieners, die ons van alles leren, waar we van alles mee mee mogen maken. Die ons huis vulde op de vrijdag avonden, die ons uitdaagden om over bijbel teksten na te denken. Wat is er mooier dan een schakel te mogen zijn in het leven van een ander, van een jongere……

Vanavond kwam we bij elkaar, gewoon na de vakantie we zouden gaan opstarten. Toch gestart met de moeilijke vraag:  “wat willen jullie?”
Na wat omwegen van school onderwerpen enz. kwamen we weer terug op de vraag “hoe nu verder?” Het antwoord: “Stoppen op het mooiste moment”.

Lieve tieners, met pijn in mijn hart, tranen in mijn ogen, neem ik, voorlopig, afscheid van jullie. Onze deur staat altijd open, net zoals mijn facebook, mail enz enz…
Ik heb een geweldige tijd met jullie gehad, maar voel ook dat God het zo bedoeld heeft. We mochten een schakel zijn in jullie leven, 2 van jullie hebben God ontmoet, anderen hebben hun relatie met God mogen verdiepen. Ik kan alleen maar zeggen “Geweldig” dat we dit mochten mee maken.

“Heer, dank dat we een schakel mochten zijn.

Lieve tieners, dank jullie wel. En meiden het spel ligt klaar, we doen nog een meidenavond…

tot ziens…..

Dank je wel voor het delen op:

Reacties zijn welkom.