Levens “spreuken”

Afgelopen maandag was de 1e schooldag na 2 weken vakantie.
Op facebook zag ik een filmpje voorbij komen met een dansende orang oetan. De begeleidende tekst: “mama’s als de kinderen naar school zijn, na de vakantie” (of soort gelijk)
Inwendig moest ik lachen, maar toch ook wel een beetje herkenbaar.

Ik geniet ervan als de kinderen thuis zijn, en we hebben ook een heerlijke vakantie gehad. Niets moest, lekker rustig aan ons ding doen. toch dacht ik ook, het is fijn dat ze naar school gaan dan is er weer ritme en komt er meer uit mijn handen.
Gisteren dacht ik:  “hmmm, toch verkeerd gedacht van de week”.
Het werden 2 hectische dagen, maar wel hele leuke dagen.

Mijn motto “waar een deur sluit, gaat een andere deur open” werd weer bevestigd.
Vorig jaar werkte ik in de nachtdiensten, dit stopte per 31 december. Toen ik afgelopen weekend wat leuks voorbij zag komen heb ik gereageerd, dit moest via internet. Ik kon geen C.V. of motivatie bijvoegen, kon alleen maar persoonsgegevens en een opmerkingen regel invullen.
Maandag eind van de middag werd ik gebeld of ik dinsdag ochtend op gesprek kon. Dit ging lukken, en na een uur was het contract getekend.
Ik mag helpen met het opzetten van een winkel.
Het eerste wat ik dacht: “starten kan je alleen maar, als je gaat bewegen”.  Dit is een zin waar ik de afgelopen jaren veel door bepaald word.

Deze zin maakt mij weer bewust van het feit dat wij hier op aarde zijn met een bedoeling. Dat wij deze bedoeling niet altijd zien of begrijpen is soms heel frustrerend, maar ik kan het steeds makkelijker los laten.
Het heeft alles met vertrouwen te maken, vertrouwen om te kunnen loslaten.
Door af en toe eens achterom te kijken, zie je wat je beslissing voor uitwerking heeft gehad, en dat geeft vertrouwen om door te gaan.

Mijn ervaring is dat ik op veel plekken heb mogen dienen de afgelopen jaren, niet alleen binnen kerken, maar ook binnen andere organisaties, vrijwillig dan wel werk gerelateerd. Soms bleef ik lang op een plek en soms wat korter, maar overal heb ik wat kunnen betekenen waardoor mensen verder konden gaan. Of ze verder konden zonder dat ik er was geweest?! Tja misschien wel misschien niet, maar ik zie wat voor balletjes ik aan het rollen heb mogen brengen en dat geeft mij kracht om door te gaan.

Vanmorgen ben ik dan ook weer lekker met de hond gaan wandelen in het bos, en ondertussen gaan luisteren naar een preek. Toen ervoer ik hoe ik dat had gemist de afgelopen tijd. Puur omdat ik die rust in de ochtend niet nam (kon nemen).

Ik vond het dan ook mooi om hierna nog een stukje uit Hebreeën hoofdstuk 4 te lezen:

12 Want het woord van God is vol leven en kracht. En het is scherper dan het scherpste zwaard. Het dringt zó diep in ons door, dat het ziel en geest van elkaar kan scheiden. Het laat ons zien wat er in ons is, al zit het nóg zo diep verborgen. … Het brengt onze diepst verborgen gedachten en plannen aan het licht.







Dank je wel voor het delen op:

3 Comments

  1. Dieneke on 12 January 2015 at 21:08

    Las net je reactie.
    Ja, we genieten enorm van de samenwerking in ons gezinshuis.
    Groetjes!!!

  2. Natasja Pruimboom on 12 January 2015 at 10:18

    Hoi Dieneke,

    Dat is lang geleden, ik lees nog regelmatig je blog, bij jullie gaat het ook goed he?!

    liefs vanuit lelystad

    groetjes Natasja

  3. Dieneke on 8 January 2015 at 18:10

    Hoi Natas,
    Super dat je die baan hebt.
    Wens je heel veel succes.
    Mooi dat je weer de draad oppakt in je relatie met God.
    Groetjes aan iedereen.
    Liefs, Dieneke

Reacties zijn welkom.