spreuken 4 en 5 en een weekend…..

Had ik mezelf voorgenomen, iedere dag, een stukje hier neer te zetten over mijn zoektocht in spreuken… loopt het toch net even anders.
Dus bij deze het beloofde stuk.

Donderdag was spreuken 4 aan de beurt.
Overdag moest ik van alles regelen voor het feestje van Danishá. In de ochtend heb ik wel even gelezen, maar me er echt in verdiepen ging niet lukken.
Rond 4 uur kwamen de meiden thuis, die begonnen met een High Tea. 7 kakelende meiden aan de keukentafel, wat een gezelligheid. Ze zijn lekker gaan keuvelen, nagels lakken, musical bespreken, maskertjes opdoen en meer van die dingen die 12 jarigen doen.
Normaal gesproken, moet je als moeder zijnde aanwezig zijn op feestjes, maar dit keer mocht ik gewoon weg en werd mijn keuken ingenomen.
Voor mij de kans om even voor mijn pc te gaan zitten.

Op facebook schreef ik:

Het is even een hectische dag hier in huis, zit nu met 7 kakelende meiden (12 jaar) in mijn keuken, die een verjaardags feestje vieren (lees zelfgemaakte maskers, high tea en nagels lakken) Ik heb vanmorgen wel even snel spreuken 4 gelezen, wat mij bij is gebleven is dat het een verduidelijking is van de eerdere hoofdstukken en wat door mijn hoofd heen blijft spoken is vers 25: je moet elk mens recht in de ogen kunnen zien, nooit je ogen hoeven neerslaan.
Ik ga vanavond zitten om te soaken. 

Toch nog even terug komen op de vraag : Hoe blijf je op het juiste pad? Vers 6: verlaat de wijsheid niet, dan beschermt ze je. Blijf bij God, hij beschermt je. Probeer bij minder leuke dingen, God om hulp te vragen, maar wees ook heel dankbaar in alle kleine dingen in het leven. Ik Dank tegenwoordig als ik iets terug vind, wat ik kwijt was. Dat voelt goed. En zo leer ik steeds dichterbij te komen en blijven.
Het grappige vind ik om te lezen dat veel toch dezelfde tekst Soaken, en het mooie is dan dat we daar met z’n allen over door kunnen praten.
Bij mij werkte het donderdag nog even door, wilde weten waarom het vers zo bleef hangen.
Maar ja, we weten allemaal, daarvoor moet je toch je rust zoeken en bij Hem komen in rust, dus.
In de avond schreef ik het volgende:

De hele dag druk en nu net even mijn rust gevonden. Ik heb duidelijk waarom ik vers 25 in mijn hoofd bleef houden. Het heeft niets met eerlijkheid te maken bij maken maar met schaamte… schaamte omdat ik voel dat ik “met vaste tred mag lopen, niet af wil wijken van Zijn paden. Schaamte omdat ik merk dat ik wil, maar niet altijd volg. En de reden van dit alles is, bang zijn om afgewezen te worden. Ik ervaar vaak dat God dingen van mij wil, maar als ik dat communiceer heb ik het gevoel niet serieus genomen te worden. Mensen begrijpen me niet, ongelovigen maar ook gelovigen. Zo heb ik vorige week het boek “de uitnodiging “ gelezen en dit was een eye opener. Je mag anders zijn want wij zijn niet van deze wereld. En niet alles is zoals het lijkt. God gaat veel verder dan wij ons ook maar kunnen voorstellen.



Zo zie je maar weer, in stilte vind je antwoorden…
Spreuken 5 werd wat moeizamer:
Toen ik begon in spreuken 5, voelde ik al weerstand, weerstand bij de 1e zin, omdat het begint met “Mijn zoon”.  Ik kan me daar op het moment even niet in verplaatsen, alsof het alleen maar voor de man is geschreven. Het is natuurlijk ook voor ons vrouwen geschreven, ook wij moeten luisteren naar wijsheid en inzichten. Daarna volgt er  een stukje over de vrouw, de lichtzinnige vrouw wel te verstaan. 
Als vrouw zijnde moeten we nadenken over dit stuk, hoe zijn wij, hoe gedragen wij ons. 
In “het leven” staat het mooi omschreven wat er met spreuken 5 word bedoeld, met een verwijzing naar hooglied.
Dit waren even 2 hectische dagen, met een drukke zaterdag er achter aan. Het fijne is wel dat je dan het weekend verder hebt om na te denken over de teksten die je gelezen hebt, en ze er gewoon nog even rustig bij kan pakken. 
Dat is voor mij leren uit Zijn woord.
Ik hoop dat je ook de rust kan vinden om af en toe eens te lezen en het te bespreken met God.



Dank je wel voor het delen op:

Reacties zijn welkom.