Weekend.

En dan is het weer vrijdag avond, het weekend begint.
Ik heb er zin in, voel me vermoeid, maar ook top.
Na de spanning die we gisteren voelde voor het verlossende telefoontje, kwamen we in feest stemming, en die stemming houden we nog even aan.
Soms heb je van die dagen dat je je euforisch voelt, ondanks dat je heel moe bent, en dit is zo’n dag.

Vanmorgen de hele ochtend op school bezig geweest, eerst voor Danisha haar groep 8, om te helpen, met het maken van een tijdschrift. Daarna mocht ik in groep 4, bij Joshua, aan de slag, we gingen filosoferen.
Geweldig met die leeftijdsgroep, ontdekken waar je meer leert, op school of thuis. Nou de conclusie is toch dat je op school veel leert en thuis niets. Want op school leer je lezen, schrijven, rekenen, archeologie, proefjes en thuis ja daar leer je lopen, praten, eten, en verveel je je vaak.
Heerlijk die denkwijze van de kids.

Ondertussen is Djaëla naar de orthodontist geweest, om haar beugel er uit te laten halen. Vervolgens naar school om haar cijferlijst op te halen.
Geslaagd met allemaal 6-en en een 7, ik vind het helemaal top. Op naar de diploma uitreiking

Ondertussen mocht ik weer naar Leeuwarden, ondanks dat het iedere keer weer een uur heen en een uur terug is, een vermoeide rit, word ik onderweg helemaal hieperdepiep. Délana ophalen voor een weekendje thuis is een feestje, en zeker dit weekend want ze is jarig.

Bij aankomst zat ze buiten al op me te wachten, hup in de auto en snel terug naar huis.
Dit soort weekenden is het voor haar belangrijk dat er een planning ligt, en eigenlijk nog belangrijker is het, dat we ons aan de planning houden. Dit laatste is vaak wat moeilijker.
In een groot gezin gebeurd natuurlijk van alles, en ik ben nooit erg gestructureerd geweest. Het was voor mij ook een flinke ommezwaai, toen ik hoorde dat ze autisme heeft, en alles eigenlijk volgens strakke planning moest. Maar zo goed en zo kwaad als kon, heb ik zoveel mogelijk aangepast, maar dit ging niet altijd goed.
Nu woont ze al 10 maanden in Leeuwarden, waar ze flinke structuur en hulp krijgt. De weekenden dat ze thuis is hebben we een planning en proberen we die dus grotendeels te volgen.
Om haar rust te geven plan ik niet al te strak op de minuut, ik laat ruimte voor onvoorziene omstandigheden, en tegenwoordig kunnen we dit ook goed overleggen met elkaar, waardoor het voor haar ook te behappen is.

Vandaag lag in de planning thuiskomen en na het eten taart maken. En dit is gelukt, althans, dat hoop ik, want hij staat nu in de vriezer.
Samen met haar zus heeft ze nog even een gezichtsmaskertje opgesmeerd, en heerlijk gekeuveld.
alvorens ze hun bed op gingen zoeken.

Wij gaan zo nog even wat slingers op hangen, en ook lekker naar bed, om er morgen weer een leuke dag van te maken.

Dank je wel voor het delen op:

Reacties zijn welkom.