Emoties…………

Vanmorgen werd ik wakker met een stukje van Joyce Meyer uit kolossenzen 3:15

Laat in uw hart de vrede van Christus heersen, want daartoe bent u geroepen als de leden van één lichaam. Wees ook dankbaar.



Vervolgens las ik: Romeinen 15:1-3

Als wij sterk zijn in ons geloof, moeten wij rekening houden met de gevoeligheid van anderen die minder sterk zijn. Wij moeten niet aan onszelf denken. Wij moeten de anderen aanmoedigen zodat zij ook sterk worden. Want ook Christus heeft niet Zijn eigen belang gezocht.


Toen stuitte ik op dit bericht over emoties, om vervolgens te ontdekken wat er gisteravond in Parijs is gebeurd. 
Onbegrijpelijk, geen woorden voor. 
De berichtgevingen op social media lopen heel erg uiteen, zelfs sinterklaas werd er bij betrokken. 
Opeens schiet mij de gedachte door mijn hoofd dat vele niet gelovigen nu roepen, waar is God nu dan???
Langzaam aan besef ik waarom er niet gelovigen zijn. 
Wij zeggen altijd God is een God van liefde, maar helaas is die liefde op dit moment ver te zoeken. Niet alleen in Parijs, maar overal op de wereld. Vluchtelingen, aanslagen, wanneer houd het op? Wanneer kunnen we in die liefde leven?
Laten we beginnen met in liefde te leven onder ons eigen gezin. Daar kan je verandering brengen. 
Joshua zat vandaag tv te kijken, de intocht van sinterklaas. Ondanks dat hij niet geloofd vond hij het toch maar raar dat de ene zender witte pieten had, de ander zwarte en ik kreeg natuurlijk de vraag waarom. Ik heb hem op een positieve manier uit gelegd waarom er tegenwoordig zoveel verschillende pieten zijn, waardoor dit ontstaan is. Hij vond het allemaal maar raar en onnodig. 
Heerlijk om een kind te horen praten, kinderlijk geloof noemen we dit. 
Ik wou dat ik nog als een kind kon denken en voelen. Van kinderen accepteren we zoveel. 
Al de knuffels en kusjes, geplukte bloemen en knutselwerkjes groeit onze liefde, onbewust word ons liefdesvat gevuld.
Gaat er dan een keer iets niet zoals het hoort dan krijgen ze op hun kop, en kunnen we ze leren hoe het moet. 
Ze hebben nog geen last van vele emoties, denken vaak aan anderen in plaats van aan zichzelf, willen elkaar helpen bij alles wat ze doen. 
Heerlijk als ik erover nadenk, waarom kunnen wij dat niet meer?
Ik denk dat het kan, maar het gaat om doen. 
Zoals ik al schreef, laten we beginnen bij ons gezin. Wees lief voor elkaar, draag dit uit naar buiten, naar familie en naar buren.
De feestdagen komen er aan, doe iets voor iemand uit je buurt. Iets met liefde, iets om iemand aan te moedigen, iets om iemand door een moeilijke periode heen te helpen. Iets.
Wij hebben nou eenmaal emoties gekregen van God, laten we er op een goede manier mee omgaan. Laat angst niet de overhand nemen, 1 johannes 4:18
De liefde laat geen ruimte voor angst; volmaakte liefde sluit angst uit, want angst veronderstelt straf. In iemand die angst kent, is de liefde geen werkelijkheid geworden

Maar vooral, laten we bidden.

Bid niet alleen voor je eigen noden, maar ook voor die van anderen, maar vergeet vooral niet te danken voor de mooie dingen. 
Blijf dicht bij God.
Dank je wel voor het delen op:

3 Comments

  1. Natasja Pruimboom on 17 November 2015 at 17:15

    Ik geef God hier ook absoluut niet de schuld van hoor Eve. Ik bedoelde aan te geven dat veel christenen zeggen "God is liefde" dat niet christenen nu in deze periode dus roepen: "Hoezo, God is liefde?! waar is hij dan?" Dat ze niet begrijpen dat wij dit zeggen, omdat men misschien niet begrijpt dat het woord liefde meerdere facetten kent. Het woord Liefde kan men niet plaatsen in wat er afgelopen tijd, en nu nog, gebeurd. Het contrast is zeg maar weg

  2. Aritha on 15 November 2015 at 08:35

    Met Eve eens! Goed dat je over bidden en emoties schrijft. Mijn dochter zei: Nu ineens zegt iedereen dat ze voor Parijs bidden. Terwijl ze anders neerkijken op christenen. Wat noemen ze bidden dan?

  3. Eve Jansen on 14 November 2015 at 17:56

    Ik denk niet dat je God hier de schuld van kan geven. Als je tanden uit je moet rotten, maar je gaat niet naar de tandarts kan je ook de tandarts niet de schuld geven. Als mensen dichtbij God blijven of hadden gebleven, hadden veel mensen niet zo gek geweest als nu. Als Christen zijnde kunnen wij alleen maar bidden voor de mensen op deze aarde, zo jaag je de duivel weg, en maak je God groot

Leave a Reply to Natasja Pruimboom Cancel reply