Numeri 9

Numeri 9: 8
‘Wacht hier,’ antwoordde Mozes, ‘dan ga ik vragen wat de HEER van u verlangt.’ 


Wat een stuk weer en wat een regels en voorschriften in Numeri 9
Ik blijf me er over verbazen, wat wel en wat niet mocht toen der tijd. Tegelijkertijd rijst bij mij dan ook meteen de vraag, doen wij het wel goed??? denken wij niet veel te gemakkelijk over het leven met God???? Zijn er geen regels die wij over het hoofd zien???

De reden dat ik dit zeg is, omdat ik ca. 10 jaar geleden tot geloof ben gekomen en het mij opvalt dat velen van onze broertjes en zusjes het geloof hebben aan genomen, luisteren naar een voorganger o.d., de dingen aanneemt als waar, en vervolgens hier bij blijft.
Waar blijft onderzoek naar wat wel en niet relevant is? wat wel en niet nodig is? of blijven we “kortzichtig” bij Jezus is aan het kruis gegaan en klaar!!!!!!! of “Oh het is maar het oude testament, dat geldt niet meer voor ons”!!!!!!!  en zo kan ik nog wel wat antwoorden bedenken.
Numeri laat mij hier in ieder geval over nadenken.

Wat ik mooi vind is vers 8: Mozes geeft niet meteen antwoord, hij gaat eerst naar God om te vragen hoe nu verder. Dan blijkt dat God oplossingen heeft voor “onvoorziene omstandigheden”. Hoe herkenbaar is dit?? Op dit moment ben ik heel erg op zoek naar God’s leiding in ons leven, tegelijkertijd ervaar ik ook zijn leiding. Zolang ik maar bezig blijf met zijn woord..

Vanaf vers 15 gaat het over “de wolk”.  
vers 17 zegt:
Telkens als de wolk zich van de tent verhief trokken de Israëlieten verder, en op de plaats waar de wolk stilhield sloegen ze hun kamp op.

De wolk… wat is dat voor jou?
Ik zie het als God die over je waakt, de heilige geest die met je mee gaat, voor je uit gaat.
Laat jij je leiden door “de wolk”? sta je stil als dat nodig is, als God dat nodig vind? of draaf je door in de woestijn? Vertrouw je er op dat als je stil moet staan, dit kort of lang kan duren? of ben je, net zoals ik, met regelmaat ongeduldig? Met als gevolg dat je geen rust kan ervaren, en soms het verkeerde pad kiest.

Ik werd me er vandaag weer van bewust dat we altijd God’s weg moeten volgen, dat hij klaar staat bij onvoorziene omstandigheden. Dat hij ons altijd laat weten wanneer te rusten, en wanneer verder te trekken.

Laat “de wolk” je voorgaan door jouw woestijn.

Dank je wel voor het delen op:

Reacties zijn welkom.