Hoe groter hoe beter…..

Dagelijks ontvang ik een mail van Faithgateway, zo ook zondag.
Een stukje over Bob Goff, voor mij een onbekende naam, en ik ben eerlijk gezegd verder niet op onderzoek uit gegaan.

Toch sprak dit stuk mij enorm aan, het was een stukje uit zijn boek Love Does, omdat het in het Engels is heb ik het vertaald.
Het originele stuk vind je HIER, en onderstaand is mijn vertaling:

Vroeger
dacht ik, dat ik moest offeren aan God, maar nu weet ik, dat geloven net is als
het spel “Groter en Beter”.
Toen
ik een kind was speelden we het spel, genaamd, “Groter en beter”.
Waarschijnlijk
heb je zelf het spel ook wel gespeeld toen je klein was.
In
dit spel start iedereen met iets wat weinig waarde heeft, zoals een dubbeltje.
Vervolgens gaat iedereen de buurt in om te kijken waar ze het voor kunnen
ruilen.
Je
klopt dan aan bij de buren, en vraagt waarvoor ze willen ruilen met je. Het
doel is om met iets groters en “beters” terug te komen, dan waar je mee gestart
bent.
“Hoe
groter het is, hoe beter het is”
Mijn
zoon Richard, ging op pad met een dubbeltje. Bij de eerste deur zei hij:
“Hoi,
we spelen “groter en beter”. Ik heb een dubbeltje en ik hoop dat u mijn
dubbeltje wilt ruilen voor iets groters. Hebt u iets waar u mee wilt ruilen?
De
man bij de deur had nog nooit van dit spel gehoord, maar desalniettemin speelde
hij meteen mee. Hij riep over zijn schouder naar zijn vrouw: “Hé Marge, hier is
een kind en we spelen Groter en beter” (Ik vond het geweldig dat hij “We” zei)
Wat
hebben we dat groter is dan een stuiver??
Richard
liep uiteindelijk weg met een matras.
Richard
ging samen met zijn vrienden naar de volgende deur, en klopte daar aan. Richard
bleef op de veranda staan met zijn matras.
De
deur ging open en zijn vraag, wat klonk als gemompel vanachter het matras, was
of deze buurman met iets wilde ruilen wat groter en beter was dan het matras.
Niet
lang daarna liep hij weg bij het huis, zijn matras geruild voor een pingpong
tafel.
Richard,
reed de pingpong tafel naar het volgende huis en ruilde de tafel voor een eland
hoofd. Hoe gaaf is dit wel niet? Ik zou hier gestopt zijn, maar Richard niet.
Hij
bleef doorgaan met ruilen.
Aan
het eind van de avond, toen Richard thuis kwam, had hij geen dubbeltje, geen
matras, geen pingpong tafel en geen eland hoofd, of 1 van de andere 5 dingen
waar hij voor geruild had. Richard kwam thuis in een Pick-up truck. Echt waar,
niet gelogen. Hij startte met een dubbeltje en eindigde met een Dodge.
Ik
herinnerde me een tekst van C.S. Lewis, die zegt:
Je zou zeggen dat onze
Vader onze verlangens niet krachtig vind maar juist zwak.
We zijn “half slachtige
” figuren, die maar wat aanrotzooien op het gebied van drank, seks en ambities,
terwijl ons oneindig geluk word aangeboden. Als een onwetend kind, wat
zandtaartjes in een sloppenwijk maakt, dat zich niet kan voorstellen wat het is
als je een vakantie aan zee aangeboden krijgt. We zijn veel te snel tevreden.
Deze
tekst, herinnerd mij aan een Bijbeltekst, over een jonge man die veel geld had.
Het was een goede jongen, erg gelovig, hield zich aan de geboden en alles wat
daar bij komt kijken.
Jezus,
vertelde deze oprechte jonge man, dat als hij God echt wilde leren kennen, hij
al zijn bezittingen moest verkopen en Jezus moest gaan volgen.
De
jonge man was teleurgesteld in de ruil. Net zoals ik, hield hij van zijn
bezittingen, maar hij hield ook van Jezus.
Uiteindelijk,
besloot de jonge man toch dat hij te hard had moeten werken voor wat hij
bereikt had. Hetgeen hij moest ruilen om bij Jezus te horen, was veel te
belangrijk voor hem, en wat Jezus hem aanbood vond hij ongrijpbaar. Hij koos er
dus voor om alles te behouden, in plaats van Jezus te gaan volgen.
Jezus
had het gesprek niet zodat de jonge man zich zou gaan schamen.
De
uitdaging, die voortkomt uit deze toegeworpen hulp is, of we bereid zijn om
alles wat we hebben op te geven, om Hem te volgen, om God te leren kennen.
Zijn
we bereid om te ruilen?
Het
is een vraag die het waard is om gesteld te worden, want je antwoord zal je
leven hoe dan ook vormen.
We
hebben ooit, allemaal wel eens iets opgegeven. Het voelt in eerste instantie
altijd eerst als een grote opoffering, als we iets opgeven of offeren. Voor
Jezus is het helemaal geen opoffering. 
Bekijk
het eens vanuit zijn perspectief. Hij komt uit de hemel, waar hij een
liefdevolle relatie had met zijn Vader, welke, van nature, het mooiste bestaan
is wat ieder persoon zich zou wensen.
En
dan biedt hij, die relatie aan, aan iedereen die zich los wil maken van hetgeen
een vals gevoel van veiligheid geeft.
Waarom
zou iemand dit niet willen ruilen?
Jezus
zegt in feite: “Kijk, niets van de dingen die jij hebt zijn blijvend, inclusief
jijzelf. Je hebt niets in je leven, wat meer dan een dubbeltje waard is. Kom,
ruil en volg mij, en leer God kennen”.
In
dit geval, vraagt Jezus niet om een opoffering. Hij vraagt ons om het spel
Groter en Beter te spelen met Hem, waarbij we ons eigen ik opgeven en met hem
eindigen.
Weet
je, eigenlijk gaat het daadwerkelijke spel van Groter en beter, wat Jezus met
ons speelt, niet over geld, bezittingen of zelfs onze hoop. Het gaat over
trots.
Hij
vraagt of we de dingen op willen geven die ons trots maken, de dingen waarvan
we geloven dat die er voor zorgen, dat wij wat betekenen in deze wereld, dat we
die opgeven om Hem te volgen.
Hij
vraagt ons: Wil je dat, waarvan je denkt dat dat jou omschrijft, achter je
laten, en wil je daarvoor in de plaats, dat Ik jou laat zien wie je
daadwerkelijk bent?
Het
mooiste van het aannemen van Jezus woord, over zijn offer, is dat wat controle
heeft over jou, dat daardoor niet meer heeft.
Mensen
die een obsessie hadden om beroemd te worden, maakt het nu niet eens meer uit
dat men hun naam niet eens weet.
Mensen
die de baas wilden zijn, zijn nu bereid om dienstbaar te zijn.
Mensen
die steeds maar achter geld aan gingen, zijn nu bereid om geld weg te geven.
Mensen die smachtten naar acceptatie van anderen zijn nu sterk genoeg om liefde
te geven.
Wanneer
we onze veiligheid bij Christus vandaan halen, hoeven we niet langer te zoeken
in de wereld naar veiligheid, en dat is een toch een zeer goede ruil vind je ook
niet?
Weet
je wat Richard deed met die truck? Hij gaf hem weg. Hij reed naar een kerk aan
het einde van de straat, en gaf hun de sleutels.
Hij
had de truck niet nodig, en wat hij er voor in de plaats kreeg was nog altijd
groter en beter.
Hij
kreeg een gevoel van tevredenheid, zelfvertrouwen en herbevestiging dat spullen
geen controle over hem hebben.
Het
is een mooi verhaal dat hij uiteindelijk had geruild tot de truck, maar het was
een beter verhaal, een onvoorspelbaarder verhaal, omdat hij de truck weg gaf
aan het eind.
Hij
diende God, niet door opoffering, maar door te ruilen op de manier zoals hij
zijn leven leidde. Ondanks dat hij startte met een dubbeltje, wandelde hij weg
als een voorbeeld zoals Jezus de wereld ziet.
Gelovige
mensen zeggen dat Jezus bij de deur staat en klopt. Ik ben het er mee eens,
maar er is meer.
Jezus
nodigt ons uit om bij de deur van zijn huis te komen staan en aan te kloppen.
En als hij de deur opent, dan wil hij dat wij al ons geloof bij hem brengen,
ook al is het niet meer waard dan een dubbeltje. Hij beloofd ons dat hij met
ons wil ruilen, omdat Hij hetgeen is waartoe we de kans krijgen om voor te
ruilen.
En
alles wat we hem moeten geven, in ruil voor het leren kennen van Hem, is dat
wat we verzameld hebben in de loop van ons leven, en waarmee we op de veranda
staan en waar aan vasthouden.
 Copyright Bob Goff.
Dank je wel voor het delen op:

1 Comment

  1. Eve Jansen on 16 February 2016 at 12:35

    Mooi verhaal zeg, zeker om over na te denken.

Reacties zijn welkom.