Moederschap: Gebruiksaanwijzing

Ben jij ook wel eens op zoek naar een gebruiksaanwijzing, of kom je alleen maar Ikea spullen tegen die je zonder gebruiksaanwijzing in elkaar kan zetten of kan bedienen? (tenminste ik gebruik eigenlijk nooit een gebruiksaanwijzing als ik wat bij Ikea koop en in elkaar moet zetten)

Met kinderen is het net zo, in sommige situaties zou je wel willen dat er een gebruiksaanwijzing mee was gekomen bij de geboorte, maar “helaas” we moeten hem zelf ontdekken en schrijven en vooral steeds weer aanpassen.

Met 4 kinderen heb ik dan ook diverse gebruiksaanwijzingen nodig, en iedere keer als ik denk dat ik die gevonden heb, dan blijkt het toch net even anders te zijn. Is er een update geweest, een verbetering of soms een “constructiefoutje”.

Iedere moment van de dag moet je in een gesprek wel eens tig keer schakelen omdat een 17-jarige anders communiceert dan een 9-jarige, wat logisch is, maar op 9-jarige leeftijd wil je graag mee praten met de grotere, of je het nou wel of niet begrijpt.

Zondag gaf Joshua aan dat hij zijn schoen wilde zetten, waarop ik zei dat ik niks in huis heb en er dus ook niks in zijn schoen zou zitten, als antwoord kreeg ik: “oh maar dan stop je er toch pepernoten in hahahaha”. Het gaat meer om het idee dat er wat in zit dan wat er in zit.

Afijn, toen ik dinsdag in de winkel liep nam ik chocolade letters mee, maar iedere ochtend besefte ik me dat ik de letters niet in de schoenen had gedaan…
Vanmorgen had ik een helder moment en ben snel naar beneden gegaan om de letters alsnog in de schoenen te doen. De meiden kwamen bij me met een dank je wel, maar Joshua hoorde ik maar niet, had zijn schoenen al aan maar geen reactie.
Ik begreep er niets van. Dus toen we naar school gingen, zei ik tegen hem “ben je kippig?” “Huh, wat bedoel je?”, “Nou, heb je je ogen in je zakken?” “Oh bedoel je dit?” al wijzend op het zakje met zijn letter.. “Ja” zei ik, “Ja, maar ik wist niet wat dat was” kreeg ik als antwoord.

Ik begon te lachen, ons kind, het plaatje klopt niet, het is niet zoals het er normaal uit hoort te zien, dus ja dan weet ik niet wat het is en dan laat ik het maar….
Toen ik vroeg of hij gekeken had, zei hij ja, maar in zijn beeld blijft het dan nog, dat het daar niet hoort.

 

schoencadeautje

 

Ik heb hem toen uitgelegd, dat hij van de week wat in zijn schoenen wou, en dat ik letters had gekocht, maar iedere keer vergat om ze in de schoenen te doen. Dat hij nu dus een chocoladeletter heeft gekregen, en dat het een J is dus dat het wel van hem moet zijn want onze namen beginnen toch echt niet met een J.
Verbaast keek hij me aan…. “ohhhhhh, hahahaha, nou mama je hebt toch niet gezegd dat ik wat in mijn schoen zou krijgen, jij zei dat je niks in huis had”…

Ik heb even gelachen en hem een knuffel gegeven. Heerlijk dit, eigenlijk zo voorspelbaar dit gedrag en de gedachten gang, maar ik word dan meteen weer met mijn neus op de feiten gedrukt, dit is zijn manier van denken en niet de mijne. Dat is nou die gebruiksaanwijzing die je soms toch echt nodig hebt.

Zo heeft een van onze andere dochters een autisme spectrum stoornis (ASS). Ook zei had afgelopen dagen even andere gedachten dan dat wij graag hadden willen zien. De vraag rijst dan iedere keer weer, is het autisme of is dit bewust, pubergedrag, of wat dan ook? Ze is nu 15 jaar, en langzaam aan merk ik dat ik ik haar gebruiksaanwijzing leer kennen. Hoe dit komt? omdat ik het van een afstand kan bekijken en ervaren, ze woont namelijk al bijna 2 1/2 jaar niet meer thuis. Maar ook bij haar merkte ik vanmorgen dat ik diep van binnen de gebruiksaanwijzing ken, ben ik er blij mee, nee niet altijd. Het is mijn dochter, heb haar 9 maanden bij me gedragen, mocht 13 jaar voor haar zorgen, en heb haar zien veranderen.

Sommige veranderingen waren verwacht andere onverwacht. Haar gebruiksaanwijzing is anders dan die van anderen, maar is dat eigenlijk niet bij iedereen zo?

Gisteren heb ik dan ook een dag gehad die ik grotendeels biddend door ben gegaan, geprobeerd in rust bij God te zijn, omdat ik er op vertrouw dat Hij onze gebruiksaanwijzingen kent, Hij heeft ons gemaakt, Hij heeft een pad voor ons uitgestippeld. Hij kent dus zeker de gebruiksaanwijzing van onze dochter, dus wie kan ik beter vertrouwen dan Hem?

Vroeger vond ik dat onzin, maar naarmate ik meer in de rust leef, en meer vertrouwen krijg in Zijn weg, Zijn woord bestudeer en stil ben om te luisteren,  kan ik beter loslaten, rond kijken, tot me door laten dringen en verder gaan. Kan ik onverwachte, vervelende situatie beter handelen, en schakelen en overzien. Maar wat ik het meest merk, is dat ik meer vertrouw, vertrouw op Hem. Dat het daarbij niet gaat zoals ik in mijn hoofd had, dat zij zo, maar naarmate ik meer rust heb en dichter bij Hem ben, zie ik eerder wat Zijn plan is, krijg ik een stukje van de gebruiksaanwijzing te zien en daar ben ik dankbaar voor. Maakt het leven soms ook echt makkelijker, dat neemt niet weg dat het nog altijd verdriet en frustratie met zich mee kan brengen.

Vanmorgen las ik in mijn dagboekje “30 dagen over vertrouwen” over exodus 14:14, een tekst die met regelmaat terug komt, een tekst die over volkomen vertrouwen gaat. Een bemoediging die je bij je mag dragen, vertrouwen dat je de gebruiksaanwijzing stukje bij beetje krijgt, en dat je deze leert begrijpen om uiteindelijk één geheel te krijgen.

 

Vertrouw jij er op dat de gebruiksaanwijzing zichtbaar word?

 

 

 

Dank je wel voor het delen op:

1 Comment

  1. lookaroundthecorner on 18 November 2016 at 12:41

    prachtig blog, inderdaad een gebruiksaanwijzing zou wel eens handig zijn. 😉

Reacties zijn welkom.