Lezen in 1 Samuel met GMG

Vorige week ben ik weer begonnen met lezen samen met Good morning girls via Facebook. Dit keer lezen we 1 Samuel samen en we zijn nu bij 1 Samuel 10.

Wat kan er in 10 hoofdstukken veel gebeuren met de levens van verschillende mensen. Toch is de boodschap zo duidelijk in ook dit stuk van de bijbel, alhoewel de boodschap, er zijn voor mij meerder boodschappen te lezen in dit stuk.

Het begint al met Hanna, die een liefdevolle zorgzame man heeft (al maak ik dat op uit 2 teksten 1 Samuel 1:5 en 1 Samuel 1:8) Geen kinderen kunnen krijgen, verkeerd begrepen worden door Eli maar na haar uitleg toch een belofte krijgen. In haar verdriet gaat ze bidden, en vertrouwd vervolgens op de belofte die zij gekregen heeft, ze pakt haar leven weer op en blijft niet hangen in haar verdriet. Ik geniet dan ook van haar gebed in 1 Samuel 2:1-3, maar dan komt het punt dat zij haar zoon weer terug geeft aan God, hem achterlaat bij de priester Eli. Hoe moeilijk is dat, je kind achterlaten… kan jij je kind zo loslaten??

Vervolgens lezen we een stuk over de zonen van Eli. Als ik het zo lees zijn het geen lieverdjes, ze lapten de regeltjes aan hun laars en deden waar ze zelf zin in hadden. Ze worden uiteindelijk door hun vader aangesproken op hun gedrag, maar hier trekken ze zich niks van aan, maar ook Eli gaat mee in hun gedrag en het lijkt wel of hij ze ondersteund hierin. Door dit gedrag word God boos en straft hun allen. Hoe vaak zijn onze kinderen ongehoorzaam? hoe vaak doen ze wat ze zelf willen? Wijs je ze dan terecht of ondersteun je ze in hun gedrag? zie je het oogluikend toe?

In 1 Samuel 3 lezen we hoe Samuel geroepen word door God. In eerste instantie denkt hij dat Eli hem roept, maar Eli heeft in de gaten dat het God is en wijst Samuel hier op. Het bijzondere, maar herkenbare vind ik dat er in vers 1 staat dat er zelden woorden en visioenen van de Here waren, is het bij jou ook wel eens stil?? En toch word Samuel opgevoed met de “regels” voor het dienen van God terwijl hij hem niet “kent”.  Ik heb hier heel lang bij stil gestaan, ken ik God wel echt? Of volg ik de regels en doe mijn ding zonder er bij na te denken? accepteer ik dat het af en toe stil is?

In de hoofdstukken hierna kom je steeds tegen dat men ongeduldig is, het eigenlijk zelf op wil lossen, of gewoon niet luistert. Er worden duidelijk voorwaarden gesteld aan de vragen die de Israëlieten stelden, maar toch willigde God hun vragen in. Ook zijn de zonen van Samuel hun eigen pad aan het trekken.  Eigenlijk is het wel fijn om te lezen dat het toen al zo was, en dat het nu net zo is met onze kinderen. Ja ik ben zelf ook ongehoorzaam geweest vroeger, dus het zit gewoon in de aard van het beestje, maar wat doe je als ouder zijnde hier mee?

 

Zoals je ziet, dit boek in de bijbel, als je het letterlijk leest, roept vragen en opdrachten op, kan je er wat mee? wil je er wat mee?

 

Dank je wel voor het delen op:

Reacties zijn welkom.