Je gedachten aan de wandel.

Tijdens het lezen in mijn dagboek stuitte ik op de tekst 2 Tessalonicenzen 2:6-7, er werd gezegd dat deze tekst zegt dat de Heilige Geest de boze tegenhoudt. Dit zette mij aan het denken.

De context waarin dit geschreven word, is ontstaan uit 1 Samuël 24, waarin David in een grot terecht komt waar Saul ook aanwezig is. David snijdt stiekem een stuk van de mantel van Saul en spreekt Saul hier later op aan om meteen te laten zien dat David geen kwaad in de zin heeft. David krijgt de kans om Saul wat aan te doen, en gezien de geschiedenis die hij met Saul heeft, kan ik me voorstellen dat je er toe in staat bent om die man wat aan te doen, hij maakt het leven van David niet makkelijk. Toch is de mindset van David niet gericht op revenge, David laat zich ook niet overhalen door de mannen die bij hem zijn. David kiest er voor om rustig te blijven, om nogmaals tegen Saul te zeggen dat hij geen kwaad in de zin heeft, en hem niks aan zal doen, ondanks alles wat Saul hem heeft aangedaan. Er komt veel zelfbeheersing en ontzag bij kijken, maar waar komt dit nou vandaan?

Toen komt 2 Tessalonicenzen 2:6-7 om de hoek kijken:

En u weet wat hem nu weerhoudt, opdat hij op zijn eigen tijd geopenbaard wordt. Want het geheimenis van de wetteloosheid is al werkzaam. Alleen is er iemand die hem nu weerhoudt, totdat hij uit het midden verdwenen is. (HSV)

En jullie weten nu wel wat hem op dit moment tegenhoudt. Hij kan pas aan de macht komen als het zijn tijd is. De wetteloosheid is nu al in het verborgene aan het werk. Alleen is er nu nog iemand die hem tegenhoudt. (BB)

Eerst moest ik even schakelen want voor mij is deze tekst gelinkt aan het boek openbaringen, en vond ik het in 1e instantie een tekst die “even ergens tussen geplakt word”. Maar in context met het verhaal, zette het me wel aan het denken.

Afgelopen dagen zit ik niet lekker in mijn velletje, ben snipverkouden, grieperig en hierdoor snel moe, merk ik dat ik een korter lontje heb en dat er niet veel binnenkomt dan wel blijft hangen. Een hoofd met watten zeggen ze wel eens…. Daar kwam een situatie met een van onze dochters bij, die mijn gedachten triggerde om zijn eigen leven te gaan leiden… oftewel er werd een film in mijn hoofd afgespeeld, een scenario dat steeds negatiever werd. Verstandelijk wist ik dat dit absoluut niet waar was en dat ik me niet druk moest maken, maar gevoelsmatig nam het toch wel “bezit” van mij. Ik appte mijn “zussen” of ze voor mij wilden bidden, voor rust in mijn hoofd, want voor mijn gevoel had ik de kracht niet meer om mijn wapenuitrusting aan te trekken. Hierna begon er nog wat te ratelen in mijn hoofd, nu trok de mist als het ware weg en er ontstond een vraag in mijn hoofd: Geven wij de duivel niet te veel credits?

Het ging door mijn hoofd heen dat Jezus op de proef werd gesteld in de woestijn, dat Job beproefd mocht worden na toestemming van God, maar verder staat er volgens mij nergens in de bijbel dat de duivel toestemming heeft om wat te doen…

Het volgende radartje ging draaien….. Wij hebben de bijbel gekregen, Gods woord, om te lezen, de Heilige Geest als helper, maar onze eigen wil is ook nog altijd aanwezig en dat is nou vaak de boosdoener.

Wij leven in een wereld waarin veel dingen tegenwoordig ok zijn, terwijl er in de bijbel toch andere dingen over geschreven zijn, maar toch accepteren wij het “wereldse” denken. Onze eigen ik, wil dus ook graag doen wat zij zelf wil, maar de Geest spreekt ons er op aan als het niet helemaal goed gaat. Luisteren wij dan naar ons eigen ik of naar de Geest?

Paulus zei natuurlijk ook: “Ik wil het goede doen maar doe het verkeerde” het is ook niet makkelijk, maar wel belangrijk dat wij ons er van bewust worden dat we onze mindset op God moeten houden.

WWJD = What Would Jesus Do?  zit ik nu, al typend, aan te denken, Zou Jezus negatief denken, zich uit het lood laten slaan? Nee hij weet wat de beloftes zijn. Net zoals David wist, dat hij geen revenge moest nemen toen het mogelijk was, moeten wij er voor kiezen om, hoe moeilijk het soms ook is of hoe negatief iets voor ons op dat moment ook voelt, te kiezen om positief te blijven en er op te vertrouwen dat God het leidt, al lijkt dat in onze ogen niet altijd zo. Ja, ik weet, dit is makkelijker gezegd dan gedaan, ik bedoel ik mag hierin met bovenstaand verhaal een voorbeeld zijn, mijn ervaring van van de week belande ook in het negatieve in plaats van positieve. Toch zie ik deze situatie, dit moment als een eye opener, een “beproeving” waardoor ik weer even op scherp werd gezet om door te kunnen gaan, om weer wat te leren van het geestelijke denken. Zelfbeheersing en vertrouwen oftewel ontzag voor God, Zijn waarheid.

Dat 1 van mijn “zussen” van de week al het idee had dat ze voor mij moest bidden, zonder dat er toen wat speelde vond ik toen al bijzonder, maar schijnbaar was het nodig.

Laten we vrij zijn, leven zonder angst. Toen ik dit verhaal aan mijn schoonouders vertelde kwam dit lied bij hen op, laat dat een waarheid worden:

 

 

Dank je wel voor het delen op:

Reacties zijn welkom.