Samenkomst op zaterdag

Dit keer was onze samenkomst op zaterdag, dit omdat Joshua op zondagochtend een tenniswedstrijd had.
We hadden afgesproken om eind van de middag samen te komen, en dan samen te eten. Omdat “papa” een flinke verkoudheid te pakken heeft was er niet veel van de voorbereiding terecht gekomen, dus zijn we verder gaan lezen in Matteüs.

Matteüs 9:1-38

Matteüs 9 staat vol van genezingen; genezing van een verlamde, genezing van een vrouw die al 12 jaar bloedvloeiingen had, een “gestorven”dochter, 2 blinden, een bezetene en allen genazen omdat ze geloofden dat Jezus kon genezen.  Het is natuurlijk super om dit te lezen, en te beseffen dat het zo “simpel” werkt: geloof en je word genezen, maar in de praktijk blijkt het bij lange na niet altijd zo te werken. Vaak zijn er dan ook de vragen:

  • Waarom geneest God mij/hem/haar niet?
  • Geloof ik niet genoeg?
  • Waarom laat God al dat lijden toe? Hij is toch zo groot!

Vragen waar vele antwoorden op zijn door diverse mensen, van heel vriendelijk tot heel kort door de bocht, het is maar net wat voor achtergrond de antwoordgever heeft qua geloof.
Zelf denk ik wel eens dat wij te “kleingelovig” zijn, zoals in mattëus 9:37 staat:

Toen zei Hij tegen zijn discipelen: De oogst is wel groot , maar er zijn weinig arbeiders. (hsv)

 

Er wordt wel over het geloof gepraat, maar er word weinig actie ondernomen. Waarom wordt er dan zo weinig actie ondernomen?
Kijk eens naar jezelf; geloof je? wat doe je met je geloof? Lees je je bijbel? Bid je? Neem je tijd en gelegenheid om God ECHT te leren kennen en een relatie met Hem op te bouwen? Luister je naar God?

Als ik er zelf over nadenk, dan moet ik constateren dat ik, toen ik net mijn keuze voor God gemaakt had om Hem te gaan volgen, ik heel nieuwsgierig was, mijn bijbel in dook en het zelfs presteerde om voorgangers en oudsten te bevragen na preken, opmerkingen en gezegdes, omdat ik het naadje van de kous wilde weten en soms andere ideeën had die ik dan ook niet onder stoelen of banken stak. Ik kon erg eigenwijs zijn, zeg maar.

Na jaren “gekerkt” te hebben en diverse situaties te hebben mee gemaakt, zijn we “uit de kerk” weggegaan en besloten om met een kleine groep verder te gaan. Bijbelstudie, samenkomsten, op de manier zoals het vroeger, volgens ons gebeurde. Jezus ging naar de mensen toe, onderwees en was samen met de mensen, ging in gesprek met hen. De afgelopen jaren, hebben mij door mijn persoonlijke ontwikkeling en veranderingen, gebracht waar ik nu ben. Iedere dag bijbel lezen, met een dagboek, met een studie, wat er ook maar langs komt. Het oppervlakkige “kennen van” word nu “relatie met”.
Schaamte en schroom verdwijnen, kennis begint te komen, vertrouwen groeit, geloof groeit.
Heb ik alle antwoorden?, nee absoluut niet, kan ik me hier bij neer leggen?  soms wel soms niet. Ik ben aan het leren om met andere ogen naar situaties te kijken, te kijken vanuit de bijbel in plaats vanuit de wereldse natuur. En langzaam aan ontdek ik steeds meer dingen die vanuit bijbels perspectief verklaarbaar zijn, wat het soms makkelijker maar soms ook zeker moeilijker maakt, omdat het meer vragen oproept dan dat het antwoorden geeft.

Wij moeten arbeiders worden, lezen, bidden, leren, en er voor zorgen dat wij geen schapen worden zonder herder (mattëus 9:36)

Laten wij, net zoals Matteüs opstaan en gaan volgen, aan tafel gaan met tollenaars en zondaars. Durf uit de boot te stappen en te gaan, net zoals Jezus rond trok in alle steden om het woord te vertellen. Maar begin met bijbel lezen, relatie opbouwen, stil zijn en in gebed gaan. Luister naar welke mogelijkheden je krijgt en mag uitvoeren, je zult verbaasd staan.

 

Dank je wel voor het delen op:

Reacties zijn welkom.