Genieten van het kleine

En dan is het alweer april, de 4e maand van het jaar 2017. Op het moment van schrijven, zondagmiddag, zit ik in de achtertuin, heerlijk te genieten van het zonnetje;
Vanmorgen moest ik om 9 uur al in Almere zijn met Joshua, omdat hij een tenniswedstrijd had, dat hield in dat om 7.15 uur mijn wekker ging….
Rond 12 uur waren we thuis, even douchen en wat eten om vervolgens even een kopje koffie bij mijn buurvrouw te drinken, in het zonnetje.

En dan kom je thuis, onrustig, wat nu?…  Normaal gesproken hebben we de zondagochtend altijd een samenkomst, vorige week was dat op zaterdag omdat Joshua toen ook moest tennissen op zondag, maar dit weekend hebben we niks en ik merk dat ik het mis, maar besef ook meteen dat je dus heel snel aan iets gewend kan raken.
Aan de andere kant geeft dit een moment van stil zijn, even niets doen. Nou ja niets doen, ik zit nu toch echt te tikken, hoor ik een stemmetje in mijn hoofd zeggen.
Ik geniet, als ik even mijn ogen dicht doe en dan naar de zon “kijk”, voel ik een rust over mij heen komen, ik verdwijn voor enkele seconden in mijn “nothing box”. Ik kruip even bij mijn vader op schoot, wil stil zijn en luisteren of Hij wat te vertellen heeft.
Jezus nam ook met regelmaat even “afstand”, een moment van stilte, denk ik ineens.

Om mij heen hoor en zie ik veel berichten van mensen die vanwege pasen, 40 dagen de stilte op zoeken, geen Facebook, Instagram of andere Social media. Een mooi moment van bezinning, maar bij mij rijst dan toch stilletjes de vraag: “doe je dat de rest van het jaar dan niet?” Heb je de “feestdagen” nodig om tot bezinning te komen?
Ik hoop het niet, ik hoop dat je een relatie hebt met God en dat je dus, net zoals je in je eigen relatie doet (als het goed is) momenten neemt van samen zijn, stil zijn, praten, luisteren, maar bovenal genieten.

 

 

 

 

Onze achteruin ligt op dit moment wat overhoop, is deels een zandbak, maar toch ervaar ik hier de stilte, buiten de tsilpende vogels om, en kan ik genieten van het zonnetje, de warmte en een mooie bloesem. Dit contrast, weerspiegelt voor mij de mogelijkheden van rust vinden in de onrust.

 

 

 

 

 

 

 

Kan jij genieten als je uit je regelmaat wordt gehaald? Ik moet dan ook terug denken aan een paar jaar geleden, toen ik nog “onregelmatig” leefde. Toen ik regelmaat moest gaan creëren door de diagnose autisme bij onze dochter. Toch zie ik ook hierin periodes van rust en onrust, zie ik dat ik gestructureerd chaotisch was en toch ook een bepaalde regelmaat had, waar ik van af moest wijken. Nu vind ik het heerlijk om stil te staan, en te genieten van het moment.

Bij het maken van een kopje thee voor Joshua lees ik de tekst op het labeltje:

Zou je liever het verleden veranderen of de toekomst zien?

Ja natuurlijk wil ik af en toe het verleden veranderen, maar aan de andere kant ook weer niet. Nee laat het verleden het verleden, kom vanuit de onrust in de rust, of zoek de rust in de onrust, net zoals het op dat moment is. Zie de mooie dingen, om even te kunnen genieten, alvorens verder te gaan in de drukte van je leven. Laat veranderingen op je af komen, want je kan de toekomst niet zien. Vertrouw erop dat er altijd rust is, hoe onrustig je je ook voelt, en hoeveel onregelmatigheid er in de regelmaat komt.

Reacties zijn welkom.