Social media

Afgelopen zaterdag is Danishá op kamp gegaan, er mochten geen mobiele telefoons mee en het onderwerp deze week is: “Onder invloed”, als ouders kregen we van de week via de mail al de kampgids, dus een kleine sneak peak in wat ze  komende week gaan doen. Waar word je mee besmet? is de grote vraag deze week, en ik vermoed dat het onderwerp mobiele telefoon ook uitgebreid aan de orde gaat komen.

 

Hier thuis is er in 1e instantie best wat strijd geweest over het niet mee mogen nemen van de mobiele telefoon, maar uiteindelijk is deze netjes zonder boe of bah thuis gebleven. Vrijdag de tas ingepakt en zaterdag om 11:30 uur fietste ze naar de kerk, en ik er achter aan met de auto met tassen.

De fietsen gingen in een grote vrachtwagen en de tieners in de bus, de meiden natuurlijk achter en bovenin.

En dan is het in eens stil… tante kwebbel is een weekje weg. Op Facebook kwamen al wat leuke foto’s voorbij.

En dan word het avond, en toen bedacht ik me in eens: Voor hun is het goed om eens zonder mobiel te leven, maar voor mij als mama is het toch ook wennen. Het besef dat het dus al in mijn systeem zit dat ik mijn kids app om te vragen hoe het gaat, of ze goed zijn aangekomen of om ze plezier te wensen kwam omhoog. Grappig eigenlijk, mama moet dus ook even afkicken, ondanks dat ik de laatste tijd geen Facebook meer op mijn mobiel heb, messenger al heel lang niet meer, en bijna alle groepen en vriendjes en vriendinnetjes van Facebook heb verwijderd omdat ik er eigenlijk niet meer op kijk, dit werd ook door een kennis ontdekt.

Ik ontving een appje met een foto, hierop was een boek en een reactie van mij te zien van ca. 2 jaar geleden. Ik mocht dat boek van haar overnemen, en zij kwam dat nu tegen in haar tijdlijn, en was benieuwd of ik dat boek nog had. Ze had mij dus onder dat berichtje “getagd” zoals men dat noemt, maar na een uur had ik nog niet gereageerd, dus volgde de app met daarin ook de opmerking dat ik waarschijnlijk niet veel meer doe met Facebook. Grappig eigenlijk dat mensen al zo gewend zijn dat als ze je taggen, je dus binnen no time reageert, en als je dat niet doet dan word er een ander medium gebruikt. Hoezo wij zijn 24 uur per dag bereikbaar. ….. Jakkes, ik was er al klaar mee maar nu helemaal. Ik wil niet altijd bereikbaar zijn, ik wil ook stilte, dus gaat mijn mobiel met regelmaat aan de kant, geluid uit, toedeloet..

Hoe bereikbaar ben jij eigenlijk? of zonder jij je af en toe gewoon even af? Net zoals vroeger toen we alleen maar een huis telefoon hadden en een antwoordapparaat? Toen het nog normaal was dat je soms een halve of hele dag niet reageerde op iemand. Of is het voor jou belangrijk om likes te krijgen, je ei kwijt te kunnen, en reacties te krijgen van mensen? kan jij een week zonder ??

 

 

 

 

Dank je wel voor het delen op:

Reacties zijn welkom.