Twijfel jij wel eens.

Overal om mij heen hoor ik twijfel, en vaak wil ik roepen “Hou toch op”, maar ik weet donders goed dat ook ik twijfel kan hebben. Toch heb ik de afgelopen dagen steeds meer het gevoel dat ik onderscheid kan maken in welke strijd er gaande is. Wij vechten niet tegen mensen maar tegen de hemelse gewesten, daar waar de strijd word gevoerd en eigenlijk al is gevoerd.

Efeziërs 6:12 (HSV)

Want wij hebben de strijd niet tegen vlees en bloed,

maar tegen de overheden,  tegen de machten,

tegen de wereldbeheersers van de duisternis van dit tijdperk,

tegen de geestelijke machten van het kwaad in de hemelse gewesten.

 

Zodra wij loskomen van ons eigen ik, onze hebzucht en begeerten, kunnen we onderscheiden welke strijd we voeren en in gebed gaan, wetende dat de strijd al gewonnen is door Jezus aan het kruis. Maar zolang wij onze eigen verlangens niet kunnen onderscheiden of los kunnen laten zal het een heftige strijd blijven.

Ondanks dat wij soms financieel niet alles kunnen wat we graag zouden willen, ondanks dat we blessures hebben, kinderen in de puberteit, e.a. omstandigheden die ons kunnen neerdrukken, mogen wij heel goed weten hoe gezegend wij zijn. We hebben een dak boven ons hoofd, vaak nog een auto voor de deur, iedere dag te eten (waar dit ook maar vandaan mag komen) en leven ons leven zonder ons druk te maken, of te beseffen wat er aan de andere kant van de wereld gebeurd. We kijken t.v., series en films, en zien af en toe wat van de “ellende” aan de andere kant van de wereld, maar dat is een ver van ons bed show.

Jaren terug, zat ik ook vaak in een dip, en soms noemde ik het zelfs een diepe put van duisternis, waarbij ik niet meer wist wat te doen. Ik riep, bad, schreeuwde en huilde, maar hoorde vaak niks. Ja ik hoorde de mensen om mij heen met goede ideeën of tips, maar toch ervoer ik dat dat niet de weg was die ik moest gaan. De tekst die mij vaak hielp was “God heeft geen rustige reis beloofd, maar wel een behouden thuiskomst”.

Ondanks dat ik in God en Jezus geloof, weet ik dat mijn “reis” hier op aarde niet rozengeur en maneschijn zal zijn, dat houd dus in dat we beproevingen krijgen, we worden getest, we maken ellende mee, om diverse redenen, maar we weten ook dat God zegt dat Hij er voor ons is, dat Hij voor ons zorgt, klaar staat en ons ondersteunt, maar daar moeten wij zelf wel wat voor doen, een relatie met Hem aan gaan.

In de afgelopen jaren ben ik gegroeid in die relatie, ik ben als kind zijnde vaak gevallen, gestruikeld en gepest, ik kwam dan altijd thuis om dit te vertellen en om eventuele wonden te laten verzorgen, maar dan moest ik wel vertellen wat er gebeurd was, want anders wist men niet wat te doen. Zo is het ook met mijn relatie met God, als ik val, struikel of “gepest” word vanwege mijn geloof, mag ik naar God, in gebed, om Hem alles te vertellen. Gewoon even mijn ei kwijt, mijn frustratie of mijn geluk. Hij is er altijd en luistert altijd, en als ik dan heel stil ben, wil ik Hem ook nog wel eens horen, niet altijd, maar het gebeurd wel.  En hierdoor ben ik gaan beseffen dat wat er ook gebeurd, welke storm ik ook moet trotseren, ik mag als een arend boven de storm uit zweven. Vleugels gespreid, vol vertrouwen uitkijken naar het goede weer, die storm raast vanzelf over, gewoon zweven.

En zoals ik al schreef, ook ik heb stormen mee gemaakt, heb me verlaten gevoeld, maar ben gegroeid. Verwacht niet dat je ook in eens alles aan kan. Lees je bijbel, kijk wat God je wilt laten zien, wilt leren, want ook door die stormen leer je dingen waardoor je kan groeien.

 

 

Dank je wel voor het delen op:

Reacties zijn welkom.