Verhaaltjes vertellen…

Wat een dag vandaag, en hij is nog niet eens voorbij….

Het is de laatste week voordat de zomervakantie begint, Joshua moet tot vrijdagochtend naar school en Danishá had gisteren een verkort rooster en vandaag boeken inleveren, morgen nog rapport ophalen en dan heeft zij vakantie.

De afgelopen maanden hebben we Danishá steeds op de huid moeten zitten, regels m.b.t. haar mobiele telefoon moeten verscherpen, om haar aan het leren te krijgen, want het vooruitzicht begin dit jaar was bar en boos, teveel onvoldoendes. Het laatste rapport had ze laten zien dat ze het eigenlijk gewoon makkelijk kan en waren de meeste onvoldoendes ook weg, zoals het er voor stond zou ze gewoon over gaan. Totdat ik gisterochtend op Magister keek en 4 onvoldoendes zag staan. Dat zou inhouden dat ze niet over zou gaan.
In een van de laatste mails van school had gestaan, dat als je kind een twijfelgeval zou zijn, je hiervan op de hoogte gesteld zou worden, ik mistte dus een stukje communicatie en heb school gebeld. Een van haar mentoren belde mij in de middag terug en gaf aan dat ze net uit het “klein comité overleg” kwam, en hieruit was toch wel naar voren gekomen dat het er niet zo best uit zag voor haar.  Toen Danishá dan ook thuis kwam, heb ik haar maar meteen het minder goede nieuws verteld, en ze was toch eigenlijk wel wat verdrietig, maar wist ook dat het haar eigen schuld was geweest. Ze stelde uit zichzelf voor om een motivatiebrief te schrijven, en na contact met haar mentor mocht ze deze vanmorgen brengen. Zo gezegd, zo gedaan, in afwachting van….

Vanmorgen zouden we naar de markt gaan, en langs wat winkels om nog even wat spullen te halen omdat Danishá zaterdag met de kerk op kamp gaat, ook hier een struikelblok want haar mobiele telefoon mag niet mee en hier is ze het eigenlijk totaal niet mee eens, want “dat slaat helemaal nergens op”.  Ook was een bijbel onnodig want die heb jen iet nodig daar..Door wederom bijna in discussie te belanden, raakte mijn batterijtje een beetje op, toch ben ik boodschappen met haar gaan doen. Daarna nog een afspraak bij de manueel therapeut en op naar huis. Broodje eten met zijn allen en daarna Joshua & Danishá naar school, mama even lekker in de tuin relax naar de laatste video van Bonnie Gray kijken. De serie Whispers of Rest en het bijbehorende boek kijk en lees ik en dit is de laatste week. Even een moment van rust, in de tuin in de zon, op de bank.

Tijdens het luisteren was er een moment van stilte en bleef het woord “Verhaal” bij mij hangen, ik behoor bij God’s verhaal. Ook vertelde ze dat knutselen een rustgevende werking kan hebben, en dat het ook een manier is om dichter bij God te zijn. Laat ik dit nou net ervaren hebben tijdens het maken van een sleutelhanger van de week.

Enkele ogenblikken later belde Danishá mij op: “mam, ik heb 2 dingen; ik ben nog even met vriendinnen, en ik ben over”. Ik was even stil en kon alleen maar zeggen: “Dat is ook meer geluk dan wijsheid”. Ik kon er met mijn pet niet bij, hoe kreeg ze dit nou weer voor elkaar… Ja tuurlijk heb ik er voor gebeden, maar realistisch ook bedacht dat God misschien wel een bedoeling had met het blijven zitten?!
Afijn, haar antwoord: “God is met mij”….. Tja wat moet je hier mee? Ik heb maar gezegd dat ze nu God niet moet teleurstellen komend schooljaar.. “Nee” zegt ze, ik denk dat ik maar een bijbel mee moet nemen op kamp.. kunnen we een leuke uitzoeken mam?”
Tja en dan… Wat moet je dan als moeder?!

Haar beloofd dat we van de week een bijbel voor haar gaan kopen…

 

God werkt soms op, in onze ogen, rare manieren, beetje jammer af en toe want ik krijg er hoofdpijn van… maar dat mag de pret en dankbaarheid niet drukken.

Oh ja, komt Danishá even later naar me toe met een kraaltje wat op de grond lag in de gang met 2 bedeltjes. Ik herkende dat alszijnde mijn sleutelhanger, en verwachtte het ergste, ja hoor kapot. En welk woord was er los geraakt en waren de kraaltjes van weg: TRUST…..

 

Volgens mij is mijn taak om te gaan groeien in vertrouwen…… en dit verhaal te vertellen

 

Dank je wel voor het delen op:

Reacties zijn welkom.