Wiens evenbeeld ben jij?

 

Met regelmaat hoor ik op de radio gesprekken met mensen die meer weten over het menselijk brein; “Hoe zit je in elkaar?” Hoe denk je over jezelf?” maar vooral, hoe leer je jezelf kennen en wat kan je er mee?

Vanmorgen hoorde ik ook zo’n stukje, het viel me op dat het er om ging dat je, door het invullen van diverse vragenlijsten, kon ontdekken hoe je in elkaar steekt, wat je karakter is. Dat er verklaarbare redenen zijn waarom je handelt of denkt zoals je doet. En dit maal riep het bij mij eigenlijk verbazing op; waarom? ik zal je mijn gedachten delen:

We zijn zo bezig met boekjes e.d. om te ontdekken hoe we in elkaar zitten, wat onze gaven en talenten zijn, zodat we vervolgens hier naar kunnen gaan leven en handelen (bewust en onbewust) dat we naar mijn idee vergeten om nog open te staan voor verandering en de dingen die God met ons leven wil.

In Genesis 1:26 staat:

En God zei: Laten Wij mensen maken naar Ons beeld, naar Onze gelijkenis; en laten zij heersen over de vissen van de zee, over de vogels in de lucht, over het vee, over heel de aarde en over al de kruipende dieren die over de aarde kruipen!

 

Hoe kunnen wij een evenbeeld worden van God, als we onze eigen logica volgen? maar waarom lezen we zoveel boekjes en internet i.p.v. de bijbel?

Ook ik heb diverse (zelfhulp) boeken in mijn boekenkast staan, heb veel gelezen als ik niet lekker in mijn vel zet, zocht altijd een oorzaak of een reden voor mijn gedrag, de ene keer om het goed te praten en de andere keer om kritisch naar mezelf te kijken en om er van te leren. Ook volg(de) ik bijbel studies die mij bevestigde of tegenspraken in mijn denken, of soms heel confronterend waren.

 

“We zijn en blijven mens”

Een vaak gehoorde, gezegde uitspraak die mij steeds meer aan het denken zet. Ondanks dat Paulus zegt in Romeinen 7:14-26 dat hij ook vaak het verkeerde doet terwijl hij het goede wil doen, denk ik dat wij nog steeds ons best moeten blijven doen om te leven als Gods gelijkenis. Dat houdt dus ook in dat we net zo kort door de bocht mogen zijn als dat Jezus was. Als je ziet dat dingen niet goed gaan, mag je dus boos worden, mensen aanspreken, terecht wijzen. Jezus was niet altijd even vriendelijk, maar gewoon duidelijk in wat wel en wat niet. Het lijkt er bijna op dat “grijs gebied” bij Hem niet bestond.

Zou dat dan ook de reden zijn waarom het voor mensen zo moeilijk is om alles achter te laten? Zijn wij net zo als de rijke jongeling in Markus 10:17-31, MattheĆ¼s 19: 6-30, Lukas 18:21-30, of zijn wij als Levi (lukas 5:27-32)?

 

Laat jij alles achter je en volg je? Vraag jij aan God wat hij vandaag wil dat jij voor Hem doet? Durf jij alles achter te laten, alle wereldse gedachten, en Zijn hand te pakken en te worden als zijn evenbeeld? of neem je toch nog je eigen koffertje met “spullen” mee?

 

 

 

 

Dank je wel voor het delen op:

Reacties zijn welkom.