The Lion King

Zaterdagavond, de telefoon gaat.

 

Mama: “Heb je zin om morgen mee te gaan naar de musical The lion king?”

Ik: “ehm nou, ik heb andere plannen…..”

 

Patrick bied aan om met alleen met Joshua naar Nemo te gaan in het kader van weekend van de wetenschap, zodat ik met mama mee kan.

 

Zondag ochtend 9:00 uur, in de auto op weg naar mama en van daaruit op weg naar Scheveningen.

 

Ik kan me nog goed herinneren dat ik een paar maanden geleden nog riep:

“Ik zou niet naar The Lion king willen, die poppen dat lijkt me niks..”

En daar zit ik dan, in het AFAS theater, bij The Lion King…

 

Het plaatje klopt, net zoals in de film, en die vond ik super. Heerlijk die afrikaanse dansers en danseressen, die muziek, het voelt alsof je er midden in zit.

Ik heb genoten, soms met tranen in mijn ogen, van het lachen en huilen, het zijn mijn hormonen, zeg ik tegen mijzelf.

 

Toch heb ik met regelmaat gedachten door mijn hoofd heen, bij dingen die gezegd worden en bij dingen die gezongen worden.

 

Mufassa die tegen Simba zegt dat alle sterren de overleden koningen zijn….. Wij hebben 1 koning daarboven, denk ik bij mijzelf, Hij is bij ons.

Eerst krijg ik nog een beetje de kriebels bij het horen: “haal de kracht uit je eigen ik”, NEE, we halen onze kracht uit God, maar al snel ga ik weer mee in de musical.

 

Zijn wij eigenlijk niet allemaal Simba?

 

  • We hebben een liefdevolle vader die voor ons in de bres springt, die van ons houdt en ons laat zien waar wel en niet te komen.
  • We zijn allemaal eigenwijs en kiezen onze eigen weg, ondanks de waarschuwingen die we krijgen.
  • We lopen in 7 sloten tegelijk, maar worden vaak gered uit de klauwen van een Scar, of Hyena’s.
  • We maken fouten, maar krijgen ook fouten aangepraat, de schuld toegeschoven, en onze onzekerheid maakt dat wij willen vluchten.
  • We geloven veel te vaak wat mensen tegen ons zeggen, en dat wat God tegen ons zegt horen we niet, we zien Hem niet, net zoals Simba zijn vader niet meer zag.

 

Maar ook voor ons geld het motto “Hakuna Matata”, maak je geen zorgen. God doet onze zonden weg (psalm 103:12)…

 

Wij mogen beseffen dat we fouten maken, toegeven dat we fouten hebben gemaakt, dingen aan het licht brengen, maar daarna de draad weer oppakken er sterker uit komen, krachtiger.

Doorgaan om uiteindelijk ons doel te bereiken, het doel waarvoor we bestemd zijn…..

Een priesterlijk koninkrijk.

 

 

Dank je wel voor het delen op:

2 Comments

  1. Ariella on 11 October 2017 at 07:58

    Dat heb je mooi gemixt! Ik vond het mooi om deze bemoeding te lezen

    • Beheerder on 11 October 2017 at 08:04

      Dank je wel Ariella /aritha, fijn om te horen.

Reacties zijn welkom.