Twijfel jij wel eens over wat je zegt?

Twijfel jij ook wel eens?

Twijfel in de zin van; Wanneer moet en kan ik wat over God vertellen? Of is het de normaalste zaak van je leven, dat je een relatie met God hebt, en dus Zijn naam net zo gebruikt als die van je partner en/of je kinderen, zonder schaamte en eigenlijk uit gewoonte.

Vanmorgen moest ik al vroeg met een van mijn dochters in het ziekenhuis zijn, vanwege een operatie. Ze is gigantisch bang voor naalden, en de keer dat ze door 2 verplegers vast werd gehouden omdat er bloed moest worden geprikt, staat me nog goed op mijn netvlies gebrand.
Dit was dus de afgelopen weken een dingetje wat we met regelmaat te horen hebben gekregen: “Ik ben doodsbang voor naalden, en dan krijg ik nog zo’n stofzuigerslang in mijn mond ook” waren haar woorden.

Onze binnenkomst op de kinderafdeling.
Onze binnenkomst op de kinderafdeling.

De anesthesist waar we, enkele weken geleden, een intake gesprek mee hadden heeft haar heel rustig en vriendelijk uitgelegd wat er ging gebeuren, en vanmorgen was er een pedagogisch medewerkster die haar heeft laten zien wat er ging gebeuren. Ik zag haar gezicht al vertrekken en de paniek toeslaan. Toch heeft ze zich staande gehouden, en is op het moment van prikken even heel angstig geweest, maar ze herpakte zich vrij snel.  Mijn moederhart had het er toch wat moeilijker mee dan verwacht, ik vond het toch wel spannend toen ik haar daar zo zag liggen op de operatietafel en in “slaap” viel. Hierna heb ik nog even kort de chirurg gesproken en in het gesprek aangegeven dat we er voor gebeden hadden dat ze rust mocht vinden en met niet zo veel paniek de operatie in zou gaan.

Op het moment dat de woorden uit mijn mond kwamen, “schrok” ik van mezelf, “kan ik dit wel zeggen” “wat vind hij er van” En nu ik dit zit te schrijven, schieten er diverse gedachten door mijn hoofd heen. Schaamte? Angst? maar waarom?

Ik ben juist dankbaar dat ik een Vader heb, waarnaar ik mag bidden, die ik om hulp mag vragen, en waar ik op mag vertrouwen, dat als ik hem wat vraag dat hij het ook geeft, dat Hij voor ons zorgt, precies zoals we nodig hebben.

Ten tijde van dit schrijven, ben ik 2 ½ uur verder, ze hadden gezegd dat de operatie 2 á 2 ½ uur zou duren, ik voel spanning opkomen, maar.. dan krijg ik onverwachts een dank puntje. De verpleegkundige komt langs en verteld mij dat ze nog een prik moet hebben voor de trombose, en dat ze de OK heeft gebeld met de vraag of ze die prik niet kunnen geven als ze nog slaapt, dat scheelt straks een hoop stress. Ik kan hier zo gelukkig van worden.

“Ik zorg voor u” word in Matteüs 6:31-33 verwoord:

“Wees daarom niet bezorgd en zeg niet: Wat zullen wij eten? of: Wat zullen wij drinken? of: Waarmee zullen wij ons kleden?
Want al deze dingen zoeken de heidenen. Uw hemelse Vader weet immers dat u al deze dingen nodig hebt.
Maar zoek eerst het Koninkrijk van God en Zijn gerechtigheid, en al deze dingen zullen u erbij gegeven worden.

De twijfel over mijn opmerking, begint langzaam te wijken voor dankbaarheid. Ik mag weten dat God voorziet, dat Hij weet wat wij nodig hebben.

Mijn les van vandaag is: Laat je niet afleiden als je over God praat, en laat bijvoorbeeld deze tekst een bemoediging zijn en niet tegen je werkenof in twijfel brengen:

Matteüs 6:1-4

Wees op uw hoede dat u uw liefdegave niet geeft in tegenwoordigheid van de mensen om door hen gezien te worden; anders hebt u geen loon bij uw Vader, Die in de hemelen is.
Wanneer u dan een liefdegave geeft, laat het niet voor u uitbazuinen, zoals de huichelaars in de synagogen en op de straten doen, opdat zij door de mensen geëerd zouden worden. Voorwaar, Ik zeg u: Zij hebben hun loon al.
Maar als u een liefdegave geeft, laat dan uw linkerhand niet weten wat uw rechterhand doet,
zodat uw liefdegave in het verborgene zal zijn; en uw Vader, Die in het verborgene ziet, zal het u in het  openbaar vergelden.

Tuurlijk moet je hartsgesteldheid goed zijn, en moet je het niet uit eigenbelang doen, en ja dat overkomt mij ook wel eens. Maar wees trots en denk aan:

Kolossenzen 1:24

Nu verblijd ik mij in mijn lijden  voor u en vervul in mijn vlees wat overblijft van de verdrukkingen van Christus,  ten behoeve van Zijn lichaam, dat is de gemeente.

2 Korintiërs 7:4

Ik heb veel vrijmoedigheid tegenover u, ik heb veel te roemen over u. Ik ben vol van vertroosting en word overstelpt met blijdschap in al onze verdrukking.

Efeziërs 3:13

Daarom vraag ik u dat u de moed niet verliest vanwege mijn verdrukkingen omwille van u, want dat is uw heerlijkheid.

2 Timoteüs 2:10

Daarom verdraag ik alles ter wille van de uitverkorenen, opdat ook zij de zaligheid in Christus Jezus zouden verkrijgen, met eeuwige heerlijkheid.

1 Korintiërs 1:24

Maar voor hen die geroepen zijn, zowel Joden als Grieken, prediken wij Christus, de kracht van God en de wijsheid van God.

Deel dit bericht op:   

2 gedachtes op “Twijfel jij wel eens over wat je zegt?”

  1. Een poosje terug had ik het een beetje anders. Bij onze zoon was een tumor in zijn hoofd verwijderd door een operatie, ik was enorm dankbaar dat ze álles weg hadden kunnen halen en hij zo voorspoedig herstelde. Ik vertelde het tegen een buurvrouw en stond op het punt te zeggen: ‘Er zijn zóveel mensen die voor hem hebben gebeden!’ Maar ik zei het niet en toen zij daarna vertelde dat ze ook een pittige tijd heeft gehad, omdat haar moeder aan een hersentumor was overleden…was ik opgelucht dat ik het niet gezegd had. In plaats daarvan kon ik oprecht meeleven/voelen.
    (Goddank hebben we afgelopen week te horen gekregen dat het bij onze zoon uiteindelijk geen tumor te zijn, maar een bloeding in een cyste!)

    1. Natasja Pruimboom

      hi Lieneke,

      wow, je gevoel om het niet te vertellen had zo te lezen ook een reden. Het blijft een lastig ding, en als ik jouw verhaal dan lees ben ik blij dat de twijfel er af en toe is, een teken dat God dus aanwezig is en ons laat weten wanneer wel en wanneer niet wat te zeggen, zodat we Hem op een andere manier kunnen laten zien.
      Dank voor je reactie.
      En wat fijn om te horen dat het geen cyste is, maar een bloeding klinkt ook niet fijn?
      Liefs Natasja

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *